In Carlsbad's buik groeit steen als organisme, druppel voor druppel, eeuw na eeuw, tot deze sculptuur van stalactieten en stalagmieten ontstaat. Licht onthult wat duisternis heeft gebouwd: gordijnen van calciet die hangen als bevroren watervallen, zuilen die groeien als bomen van amber en ivoor.
Oranje gloeit waar lamp op mineraal raakt, ijzeroxide dat kleur geeft aan tijd. Textuur varieert van gladgestreken tot gefronst, van orgelpijpen tot ribbenkast. Hier schrijft water zijn testament in steen: traag, geduldig, subliem. Een ondergrondse apocalyps van schoonheid.
