Hier spreekt de Chinese woestijn in contrasten: windgerimpeld zand als vinylgroeven, schaduwen als grafische lijnen die richting dicteren. Groen doorbreekt de monochromie, kleine explosies van overleven die hun eigen silhouetten etsen. Een compositie waarin natuur zichzelf tekent als abstract patroon, waarin elke spriet zijn aanwezigheid verdubbelt.
