In mijn fotografie werk ik regelmatig (semi)abstract. Ik fotografeer onderwerpen zoals bijvoorbeeld ijs, zand of water, maar ook roest, architectuur, kunstwerken en andere alledaagse of natuurlijke structuren zoals steen, hout, bladeren, etc. De oorsprong van het beeld blijft vaak nog herkenbaar, maar ik haal deze onderwerpen bewust uit hun gewone context. Door te spelen met uitsneden, structuren, vormen, licht en ritme verschuift de aandacht van het ‘wat het is’ naar ‘hoe het eruitziet’.
Mijn beelden bewegen zich daardoor tussen abstract en herkenbaar: je kunt soms nog wel herleiden wat de basis is, maar het wordt tegelijk een nieuw, zelfstandig beeld. Het alledaagse wordt vervreemd en krijgt een eigen beeldtaal die ruimte laat voor persoonlijke interpretatie, associatie en verbeelding.
Licht, kleur en voortdurende beweging
Ik blijf gefascineerd door golven omdat ze zich nooit herhalen. Soms zijn ze strak en helder, soms wild en onvoorspelbaar. Met tegenlicht veranderen ze in scherpe, grafische vormen; zonder tegenlicht worden ze juist massief en donker. In kleur tonen ze een hele reeks tinten — van zacht groen tot bijna zwart — en elke golf laat iets anders zien van dezelfde zee. Die variatie trekt me steeds opnieuw: de kracht, de stilte eronder, de lijnen die ontstaan en verdwijnen. In mijn foto’s probeer ik precies dat te vangen — de voortdurende verandering die nooit hetzelfde is, maar altijd iets te ontdekken geeft.
Patronen komen en gaan
Ik raak niet uitgekeken op zand. Het verandert voortdurend: lijnen die ontstaan en verdwijnen, structuren die door wind en water worden getekend, vormen die in een paar seconden compleet anders zijn. Soms is het strak en grafisch, soms juist rommelig en korrelig, maar altijd vol subtiele details. In dat spel van patronen, reliëf en licht vind ik een landschap dat zichzelf steeds opnieuw vormt en me dwingt om aandachtig te kijken.
Bevroren vormen vol detail
IJs trekt me aan omdat het voortdurend van vorm verandert. Het kan strak en glashelder zijn, of juist ruw, gebarsten en vol kleine patronen. Soms vangt het licht in scherpe lijnen, soms wordt het mat en bijna zacht. In elke laag, scheur of kristalstructuur zit een andere tekening, een ander ritme. Dat maakt het voor mij zo interessant: een ogenschijnlijk stil oppervlak dat bij elke stap, elke temperatuurwisseling en elke lichtval iets nieuws laat zien.
Vormen los van herkenning
Ik werk ook graag met andere abstracte onderwerpen die zich niet meteen laten herkennen. Het kunnen vormen zijn, lijnen, schaduwen of structuren die door licht, materiaal of beweging ontstaan. Soms strak en grafisch, soms juist grillig en onvoorspelbaar. Wat mij daarin aantrekt is hetzelfde principe: iets dat zichzelf steeds opnieuw vormt en dat je alleen ziet als je echt kijkt. In die kleine verschuivingen, patronen en details vind ik de ruimte om te spelen met helderheid, eenvoud en ritme — zonder dat het hoeft te verwijzen naar iets bekends.
